02 March 2026

زخم از پی زخم

* ۱۲۸۵: بریتانیا و روسیه ایران را از جنوب و شمال اشغال کردند و کشور را به مناطق نفوذ خود تقسیم کردند.‏

‏* تیر ۱۲۸۷ بریگاد قزاق به فرماندهی لیاخوف روس نخستین مجلس شورای ملی را به توپ بست و «استبداد صغیر» ‏آغاز شد.‏

‏* مأموران بریتانیایی پس از یک کودتا، رضا خان را در آذر ۱۳۰۴ بر تخت سلطنت نشاندند.‏

‏* در شهریور ۱۳۲۰ بریتانیایی‌ها رضا شاه را از سلطنت خلع و تبعید کردند. ارتش بریتانیا از جنوب و ارتش شوروی از ‏شمال بار دیگر ایران را اشغال کردند. بریتانیا محمدرضا پسر رضا شاه را بر تخت سلطنت نشاند.‏

‏* در ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ محمدرضا شاه زیر فشار مردم و نخست‌وزیر مصدق از کشور گریخت و به ایتالیا رفت.‏

‏* بریتانیا و امریکا در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در ایران دست به کودتا زدند و محمدرضا شاه را به سلطنت برگرداندند.‏

‏* چهار کشور بزرگ: فرانسه، بریتانیا، امریکا، و آلمان فدرال در دی‌ماه ۱۳۵۷ در گوادلوپ تصمیم گرفتند که دیگر از ‏محمدرضا شاه پشتیبانی نکنند و «بر سر عبور از محمدرضا شاه به دلیل عدم کارایی، جهت حفظ منافع غرب و جلوگیری از ‏گسترش نفوذ شوروی» در ایران و منطقه و تکمیل «کمربند سبز» (اسلامی) در جنوب اتحاد شوروی، توافق کردند. در نتیجه راه برای ‏پیروزی انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و رهبری آیت‌الله خمینی و رژیم اسلامی ولایت فقیه او در ایران باز شد.‏

‏* ۹ اسفند ۱۴۰۴: امریکا و اسراییل محل اقامت رهبر وقت ایران، آیت‌الله خامنه‌ای را بمباران کردند و او را کشتند. ‏گروه‌هایی از مردم در پی کشته شدن دیکتاتور خونخوار و دشمن مردم در خیابان‌ها به رقص و پایکوبی پرداختند، به‌حق. این بار از برگرداندن رضا ‏پهلوی، پسر محمدرضاشاه، با کمک اسراییل و امریکا، به رهبری در ایران سخن می‌رود.‏

زخم و تراوما و سَندرُم کودتای بریتانیایی – امریکایی ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ هنوز از جسم و جان مردم ایران ناپدید نشده. اکنون، ‏فردای رقص و پایکوبی و شادمانی از نابودی دیکتاتور خامنه‌ای، چشم بر این واقعیت غم‌انگیز می‌گشاییم که «دخالت بشردوستانه» و بمباران‌های اسراییل و امریکا بار دیگر ویرانه‌ای برای مردم ایران ‏باقی گذاشته‌اند، و زخم و تراومایی بزرگ‌تر و عمیق‌تر از ۲۸ مرداد ۳۲ در جان مردم، و سَندرُمی تازه، با رؤیای رسیدن به ‏پای کرهٔ جنوبی!‏

یک بار دیگر مرور کنیم این تاریخچه را: بیگانگان هستند که برای ما شاه و رهبر و آقابالاسر می‌آورند و می‌برند. تا کی باید ‏بیگانگان از همه سو بر سر ما بزنند و زیر چکمه‌هایشان لگدکوبمان کنند؟ کی کمر راست می‌کنیم؟ کی به‌خود می‌آییم؟

5 comments:

ن ع said...

شاید تا وقتی که نفت داریم. همه این دخالتهای بیگانه از زمانی پیدا شد که در ایران نفت پیدا شد. در خاورمیاته نیز.

ن ع said...

همه این دخالتهای بیگانه از زمانی پیدا شد که در ایران نفت پیدا شد. هم عامل خوشبختی و هم مسبب بدبختی. اگر ثروت نفتی درکار نبود کجا خامنه‌ای می‌توانست هزینه توهمها و سوداگری‌هایش را بپردازد. به نظرم شروع این دخالتعا را نه از آوردن رضاشاه بلکه از زمان ظهور نفت در ایران باید آغاز کرد.

Anonymous said...

هم عامل خوشبختی و هم مسبب بدبختی. اگر ثروت نفتی درکار نبود کجا خامنه‌ای می‌توانست هزینه توهمها و سوداگری‌هایش را بپردازد. به نظرم شروع این دخالتعا را نه از آوردن رضاشاه بلکه از زمان ظهور نفت در ایران باید آغاز کرد.

Anonymous said...

سلام شیوا ، شما باید تصمیم خود را بگیری یا با وطن مان ایران یا با دشمنان خاک و مردمان ایران

Anonymous said...

تیتر وبلاگ شما همانند تیتر روزنامه حزب توده در دهه 60 است که تقاضای تجهیز سپاه به سلاح های سنگین را داشت. شمایی که تا دیروز صحبت از آذربایجان جنوبی می کردید بیکباره ایران ایران می کنید. بعنوان یک دهه 60 تی به شما می گویم بس است بیهوده گویی! نسل ما نسل شما را نخواهد بخشید. نسلی که کولبران سیاسی مسکو چین فلسطین و لیبی بود. چطور وقتی مولایتان احسان طبری از دخالت های شوروی در ایران حمایت می کرد لب به انتقاد نگشودید.
پاینده ایران و ننگ ابدی برسیاه و سرح